De Dalai Lama geldt als een van de grootste denkers en spirituele leiders van de twintigste eeuw. Hij leeft al jaren in ballingschap. Het vreedzaam verzet van deze man tegen de genadeloze manier waarop het Tibetaanse volk door de Chinese overheid wordt onderdruk en uitgemoord, dwingt overal ter wereld bewondering en respect af. Tot bij de grootste wereldleiders. Maar niet tot bij onze regering. In België gaat voor deze man - winnaar van de Nobelprijs van de vrede - onherroepelijk de deur dicht. En dat al voor de tweede maal op een bangelijk korte tijd.
Vermoed wordt dat er als gevolg van de Chinese overheersing al meer dan een miljoen Tibetanen zijn gestorven aan massale honger, gevangenschap, marteling en executie. In 2002 arresteerden de Chinese autoriteiten de Tibetaanse boeddhistische leider Tenzin Deleg Rinpoch en zijn volgeling Lobsang Dhondup en veroordeelde hun zonder eerlijk proces ter dood.
Maar geen probleem voor onze regering als diezelfde Chinese autoriteiten er op wijzen dat de komst van de Dalai Lama geen gunstig klimaat zou scheppen voor de prinselijke missie in China. Prompt stuurt België een brief naar de Dalai Lama om deze Chinese ‘bewaren’ over te brengen. Een overigens zeer beleefde manier om iemand er op te wijzen dat hij dus niet welkom is. België gaat plat op de buik voor China. En we vallen in herhaling. Eerder deed België immers al hetzelfde, naar aanleiding van een bezoek van koning Albert.
Ik schaam mij om een Belg te zijn. Ik schaam mij ervoor dat deze regering blijkbaar niet het lef heeft om China beleefd maar kordaat van antwoord te dienen door te stellen dat de Dalai Lama in dit land steeds welkom is, dat respect voor mensenrechten en vrijheid van godsdienstbeleving in dit land hoog staan aangeschreven en dat België zich niet op een dergelijke manier onder druk laat zetten. Ook niet als dat nefast is voor een handelsmissie.
Peter Van den Hove, Mechelen.
(Tekst gepubliceerd in 'Open Venster' van Humo, 29 mei 2007)
0 reacties:
Een reactie plaatsen