Wat er ook van aan is, Suzan Boyle made my day. Alle sympathie voor deze dame. De manier waarop ze werd weggelachen door zaal en jury en vervolgens keihard terug sloeg door zichzelf te zijn en ... te zingen, het trof me zeer. En meer nog dan dat was ik vooral ontroerd door het feit dat ze meteen na haar optreden bijna het podium afliep, zonder te wachten op de uitspraak van de jury, alsof het haar eigenlijk verder allemaal niet meer kon schelen. Suzan had haar droom...en ze realiseerde hem. Meer hoefde niet.
